Najciekawsze w teatrze
nie zawsze dzieje się na scenie.

Nie wierzę w obiektywne pisanie o sztuce.

Każde spotkanie ze sztuką jest dialogiem pomiędzy twórcą a odbiorcą. Oboje wnoszą własne doświadczenia, pamięć, emocje i pytania. Taniec subiektywnie powstał z przekonania, że warto rozmawiać o sztuce nie po to,
by wydawać ostateczne sądy, ale by lepiej rozumieć świat i siebie nawzajem. Fascynują mnie miejsca,
w których taniec spotyka się z teatrem, literaturą, filmem i nowymi technologiami.
To właśnie tam kultura staje się przestrzenią dialogu – pomiędzy twórcami, odbiorcami i tradycjami.

Sztuka zaczyna się tam, gdzie rodzi się rozmowa.
Nabiera znaczenia w spotkaniu z drugim człowiekiem.

Justyna Stanisławska